<8:48>

                     Introduction to Hierarchism Part Two:

Hierarchic Projection The Development of Social Superstructures

#10 Institutions

Grabe!  Chinese New Year na Chinese New Year, Year of the Dog pa man din, sinalpok ba naman yung scooter ko ng aso!  Sabagay, buti na lang hindi Year of the Dragon.

     This may sound silly, pero kung pasisimplehin natin, ang pinakadahilan kung bakit may simbahan at gobyerno, tenancy, mass media, paaralan at negosyo, pati na civil society at rebolusyonaryo - ay para sa kaligtasan at ginhawa ng mga nagmomotorsiklo.  Magawa lang nila yun, haping-happy na ako!  Itong mga public institutions natin, kung tawagin, are there to help ensure order and enhance the quality of life in our communities.

     Ang gobyerno para gumawa ng kalye, maglagay ng ilaw at iiwas ang aso sa highway; ang business naman to develop better equipment for safer driving; ang media to inform motorists of road and weather condition; ang farmers para huwag magutom ang mga pulis at mabawasan ang pangongotong; ang schools naman to teach road courtesy; ang church ahh, to preach patience and goodwill while driving; ang belligerents to challenge government and offer better public service and facilities; at ang civil society, to check and assist and make sure everybody is doing what they are supposed to do.  Sarap ng buhay ng civil society noh?

     Check nga natin Government, is it doing its job?  Sabi sa Romans 13, Obey and pay taxes, because government is there to reward good and punish evil.  So, are we supposed to pay taxes to a government that penalizes the good and protects the corrupt?  Of course not!

     Sa bansa natin, ang nasa gobyerno ay kadalasan may-ari rin ng mga malalawak na lupain at malalaking negosyo.  Tama yung mga aktibista, bureaucrat-capitalists.  Hierarchism reinforces itself through institutions that conspire against the public.  Panahon ni Macapagal, ni Marcos, ni Cory, ni Ramos, ni Erap, ni Macapagal uli, piyesta ang mga panginoong maylupa at mga crony. 

     Ang sabwatan ng big business, big government and big landlords, sa kumpas ng bigger business, bigger governments at bigger lords ng sanlibutan, ay kailangang buwagin at palitan ng pamahalaang totohanang nagpaparusa sa mga mapagsamantala at nagpapabuya sa mga mapagkalinga.

     But how do you work for change?  By getting a job.  An occupation.  Occupy!  Because in order to matter to these institutions, we need to occupy a working space in them.  High school Newtonian physics, remember?  You don’t occupy space, you don’t matter.

     In short, there are two things that we must do:  Occupation and transformation.  Install and instill.  Get installed -  manungkulan kungbaga.  And instill communitarian values to dispel hierarchism - upang baklasin ang laganap na mga nakasanayan at nakaugat na mga kalakaran ng pataasan sa loob ng gobyerno, pabrika, simbahan o mismo sa ating mga kilusan.  Intellectuals like to call it maneuver and position - same banana - occupy and transform.  At yun ang meaning ng work for change.  Occupation job, work; transformation change.  Work for change!

     ..In order to make sure public institutions live out their true mandate, vision-mission-goal, GPOA.  Emphasis on OA.  Ang gobyerno to democratize, ang mga enterpreneur to enhance, ang maylupa to till, ang schools to train, ang media to dialog, ang church to transcend, ang insurgency to revolutionize, at ang paborito nating civil society to model and test.

     At habang naroroon tayo sa loob ng mga public institutions na ito, ang ating job description ay dalawa:  Ang Una, challenge the assumptions.  Halimbawa, dapat nga bang huwag makialam ang gobyerno sa private property, na kung tutuusin ang untouchable na sobra-sobrang pag-aari ng mga mayayaman ay siyang nagdidiin ng karamihan sa sobra-sobrang kahirapan.  O dapat ba na ang simbahan ay magnegosyo at exempted sa land reform? 

     Tama ba na ang civil society ay humawak ng pwesto sa gobyerno habang pomupormang critic ng government?  O na ang mga malalaking universidad at mass media ay ariin ng mga negosyante?  O na ang mga rebolusyonaryo ay exempted sa human rights violations sa ngalan ng pagsusulong ng interes ng uring naaapi, kuno.  Challenge the assumptions!

     At ang Ikalawa, challenge the configurations.  Siyasatin nga natin ang mga organizational charts and processes ng mga institusyong ito.  Ano nga ba ang pinag-iba ng matatarik na bureacracy sa gobyerno, sa hierarchy ng simbahan, sa pyudal na tenancy relations, sa corporate ladder ng negosyo, sa editorial prerogative ng media, sa academic formalities, sa jetsetting civil society, at sa centralismo ng mga rebolusyonaryo?

     Occupy and Transform.  Pero ang tanong ganito: Marami-rami na rin namang mga ‘enlightened at progresibo’ ang nakapusisyon sa mga korporasyon, simbahan at gobyerno.  Bakit pag andun na sa puwesto, tinatalikuran na ang kapakanan ng publiko?  Ganito siguro yun:  As you build the institutions, you absorb the power of the public.  At kadalasan, the institutions take precendence and lord it over the public.

     Helpless ang consumers sa corporations; takot ang mga tao matiwalag sa Simbahan; bugbog-sarado ang publiko sa gobyerno; ang nagsasaka ay walang lupa; civilians ang kadalasan biktima ng digmaan ng mga armadong pwersa; ang primary concern ng private universities ay tuition; media networks exploit their viewers and manipulate public opinion; ang mga beneficiaries ng kanilang projects ay kontrolado ng mga NGOs, na tiklup-tuhod din naman sa kanilang mga funding agencies. 

     We will call it Institutionism.  What is the alternative?  I like the vision of romantic Marxists - the withering away of the state - or in our case, public institutions.  Noboby thinks it will happen soon.  Nonetheless, it is a good signpost for us: 

     Always bear in mind that Public Institutions are not meant to exist for the sake of the institutions, but for the sake of the public.  Kaya ang ating simpleng panawagan, to borrow from my favorite singer-composer Yoyoy Villame:

     Correct pronunciation

     Of public institution

     Emphasis on public

     And not on institution!

     Wala ba kayong mga kamay?  Thank you!  Thank you!

     Thank you for your time. ~~